مذاکرات بین المللی درعرصهء بی نظمی اقلیم [fr]

مذاکرات بین المللی در راستای مبارزه علیه بی نظمی ها و نابسامانی های اقلیمی طی یک روند طولانی صورت می پذیرد که با تدویر کنفرانس موسس ریو در سال ۱۹۹۲ میلادی (سال ۱۳۷۱ هجری شمسی) و متعاقباً با انسجام کنفرانس دول امضأکننده یا اعضا – "کوپ ۱ - COP 1" منعقدهء برلین در سال ۱۹۹۵ میلادی (سال ۱۳۷۴ هجری شمسی) آغاز گردید.

"کوپ – COP " چیست ؟

در سال ۱۹۹۲ میلادی (سال ۱۳۷۱ هجری شمسی) حین نشست عالی ریو، ۱۵۴ دولت به واقعیت یک تغییر اقلیمی ناشی از فعالیت های بشری پی برده و اذعان داشتند، و هکذأ جهت محدود ساختن گرامایش عمومی، تصمیم به بذل تشریک مساعی گرفتند. بدین منوال، منشور عمومی سازمان ملل متحد درمورد تغییرات اقلیمی یا "سی.سی.ان.یو.سی.سی" (https://www.diplomatie.gouv.fr/IMG/pdf/CCNUCC_20100727.pdf) و اُرگان تصمیم گیراش، یعنی کنفرانس اعضا یا کنفرانس دول امضأکننده – "کوپ / COP" ایجاد گردید.

یک کنفرانس اعضا - "کوپ / COP" با اجماع جمیع "اعضای منشور" همه ساله یا در شهر بُن، مقر دارالانشأ و یا بگونهء دورانی در یکی از کشورهای وابسته به پنج گروه منطقوی سازمان ملل متحد برگزار می گردد. هر کنفرانس اعضا یا دول امضأکننده - "کوپ / COP" زمینهء ارزیابی و مداقه تطبیق منشور، دقت در تعمیل تصامیم، و مذاکره و تفاهم دربارهء تعهدات جدید حاوی اهداف مشترک یا انفرادی را فراهم می کند. اتخاذ تصامیم در یک فضای مملو از گفتگو و تفاهم انجام می یابد.

کنفرانس های اعضا -"کوپ / COP"، نمایندگان هر کشور امضأکننده منشور عمومی سازمان ملل متحد درمورد تغییرات اقلیمی -"سی.سی.ان.یو.سی.سی." را گردهم می آورد، یا به عبارت دیگر، تجمع ۱۹۶ دولت و همچنان اتحادیهء اروپا در سال ۲۰۱۹ میلادی (سال ۱۳۹۸ هجری شمسی).
بدین ترتیب، منشور عمومی سازمان ملل متحد درمورد تغییرات اقلیمی - "سی.سی.ان.یو.سی.سی." یک منشور جهانی محسوب می گردد، و اما کنفرانس های اعضا یا دول امضأکننده - "کوپ / COP" فعالان غیر دولتی را نیز وفاق و توحید می بخشد : مانند سازمان های حکومتی و غیر حکومتی، مقامات محلی، اتحادیه ها، شرکت ها، دانشمندان، جوانان وغیره.

سازمان های وابسته به ساختار ملل متحد، هرکدام در حیطه و عرصه صلاحیت خویش در مذاکرات مذکور نیز اشتراک می ورزند.

تاریخچه مذاکرات درمورد اقلیم

در سال ۱۹۹۲ میلادی (سال ۱۳۷۱ هجری شمسی)، منشور عمومی سازمان ملل متحد درمورد تغییرات اقلیمی - (سی.سی.ان.یو.سی.سی.) در نشست عالی ریو تصویب، در سال ۱۹۹۴ میلادی (سال ۱۳۷۳ هجری شمسی) مرعی الاجرا، و از سوی ۱۹۷ عضو (یعنی، ۱۹۶ دولت و اتحادیهء اروپا) وضع گردید. هدف منشور فوق الذکر : ثابت سازی افراز گازهای گلخانه ای (جی.او.اس.) ناشی از فعالیت های بشری در جو و فضای کرهء زمین بسطحی که مانع هرنوع تداخل خطرناک در اقلیم شود.

نخستین تطبیق عملی و سختگیرانهء منشور عمومی سازمان ملل متحد درمورد تغییرات اقلیمی - "سی.سی.ان.یو.سی.سی." بذریعهء پروتوکول کیوتو (https://www.diplomatie.gouv.fr/IMG/pdf/Protocole_de_Kyoto_20100727.pdf) جامه رسمی پوشید. این پروتوکول در سال ۱۹۹۷ میلادی (سال ۱۳۷۶ هجری شمسی) تصویب، در سال ۲۰۰۵ میلادی (سال ۱۳۸۴ هجری شمسی) مرعی الاجرا، و از سوی ۱۹۲ عضو (ایالات متحده امریکا آن را هرگز قبول و تصویب نکرد) وضع گردید و بر ۳۷ کشور انکشاف یافته جهان کاهش افرازات به یک سطح متوسط عمومی %۵- نسبت به سال ۱۹۹۰ میلادی (سال ۱۳۶۹ هجری شمسی) (%۸- برای اتحادیهء اروپا) طی دوره دربرگیرنده از سال ۲۰۰۸ تا سال ۲۰۱۲ میلادی (ازسال ۱۳۸۷ تا سال ۱۳۹۱ هجری شمسی) را تحمیل کرد. باقی کشورها متعهد به اهداف مرقومی نگردیدند، ولی بذریعهء نظام تشویقی در روند فوق شریک ساخته شدند.

پروتوکول مذکور برای دومین دور تعهد، با تحمیل کاهش افرازات عمومی گازهای گلخانه ای کشورهای انکشاف یافته به حداقل %۱۸ از سال ۲۰۱۳ میلادی الی سال ۲۰۲۰ میلادی (از سال ۱۳۹۲ تا سال ۱۳۹۹ هجری شمسی) نسبت به سطوح سال ۱۹۹۰ میلادی (سال ۱۳۶۹ هجری شمسی)، در جلسات کنفرانس دوحه مورخ سال ۲۰۱۲ میلادی (سال ۱۳۹۱ هجری شمسی) تمدید گردید. اتحادیهء اروپا الهام بخش سازش نهایی بود. اتحادیهء اروپا خواست تا تمدید تعهداش را به پروتوکول کیوتو با تصویب یک نقشهء راه درقبال یک توافقنامه جهانی منوط سازد. بدین ترتیب، فرانسه معهء اتحادیهءاروپا به اشتراک در دور ثانی تعهدات پروتوکول کیوتو سراز تاریخ اول جنوری سال ۲۰۱۳ میلادی (۱۱ جدی سال ۱۳۹۱ هجری شمسی) متعهد گردید.

اتحادیهء اروپا نخستین عضوی بود که در ماه اپریل سال ۲۰۱۲ میلادی (ماه های حمل/ثور سال ۱۳۹۱ هجری شمسی) هدف اش را مبنی بر تقلیل %۲۰ افرازات گازهای گلخانه ای خویش برای دور ثانی تعهدات اعلام کرد.

با این وجود، پروتوکول نهایتاً محدودیت های اش را مشهود ساخت : روسیه، جاپان، زئلاند جدید و کانادا از تعهدات شان عقب جستند. معهذأ، می بایست یک وسیله عدلی و قضایی بُلندپروازانه، سختگیرانه و قابل تطبیق بر همگان را جهت جاگزینی این پروتوکول دریافت نمود.

موءتمرها، از برگزاری کنفرانس دول امضأکننده یا اعضا - "کوپ ۱۵ / COP 15" مورخ سال ۲۰۰۹ میلادی (سال ۱۳۸۸ هجری شمسی) منعقدهء کوپنهاگ گرفته تا کنفرانس دول امضأکننده یا اعضا - "کوپ ۲۰ / COP 20" مورخ سال ۲۰۱۴ میلادی (سال ۱۳۹۳ هجری شمسی) منعقدهء لیما، یک توافقی را درقبال وضع و تصیب یک "پروتوکول، یک وسیله عدلی و قضایی و یا یک نتیجه ای حاوی نیروی قانونی" ای که قادر به ادامهء مفردات پروتوکول کیوتو باشد، جستجو کرد. اعضای دخیل در مسئله با درنظرداشت این هدف، اراده شان را در راستای محدود ساختن گرمایش اقلیم تحت ۲ درجه سلسیوس تأیید و درمورد تمویل مالی فعالیت های ضروری پیشرفت حاصل نمودند، و بدین منوال شرایط برگزاری کنفرانس دول امضأکننده یا اعضا - "کوپ ۲۱ / COP 21" را در سال ۲۰۱۵ میلادی (سال ۱۳۹۴ هجری شمسی) منعقدهء شهر پاریس (https://www.diplomatie.gouv.fr/fr/politique-etrangere-de-la-france/climat-et-environnement/la-conference-de-paris-ou-cop21/) آماده کردند. بعد از تدویر کنفرانس اخیرالذکر، بذل کار و زحمات در قبال تدوین و تعبیهء مقررات تعمیل توافقنامهء پاریس آغاز گردید که در سال ۲۰۱۸ میلادی (سال ۱۳۹۷ هجری شمسی) به برگزاری کنفرانس دول امضأکننده یا عضو - "کوپ ۲۴ / COP 24" در شهر کاتوویس پولند انجامید. منظور از این روال، مجموعهء متونی است که تطبیق توافقنامهء پاریس را با تمامی زوایای تخنیکی اش هدایت می کند.

در سال های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ میلادی (سال های ۱۳۹۷ و ۱۳۹۸ هجری شمسی)، علوم نیز ساحهء شناخت و فهم از اقلیم و تعاملات گرامایش اقلیمی را از ورای طبع و نشر سه گزارش خاص گروه متخصصین بین الحکومتی دربارهء تحول اقلیم – "ژیئِک" بسط و وسعت داد :

https://www.ipcc.ch/sr15/
https://www.ipcc.ch/report/srccl/
https://www.ipcc.ch/srocc/home/

جهت اخذ معلومات مزید : https://www.diplomatie.gouv.fr/fr/politique-etrangere-de-la-france/climat-et-environnement/les-negociations-internationales-en-matiere-de-dereglement-climatique/

تاریخ نشر 17/12/2019

قسمت بالایی صفحه