متن سخنرانی آقای ژان– ایوو لودریان که در جلسهء شورای امنیت سازمان ملل متحد در شکل و چهارچوب "اریا" بمناسبت گرامیداشت از هفتاد و پنجمین سالروز ختم جنگ جهانی دوم در اراضی قارهء اروپا ایراد گردید - (کنفرانس بصری، ۸ می ۲۰۲۰ میلادی / ۱۹ ثور ۱۳۹۹ هجری شمسی)

"من مراتب سپاس و امتنان خویش را به آقای اورماس رینسالو ازبابت اتخاذ ابتکار برای انجام این ملاقات و مباحثه تقدیم می دارم.

دوستان عزیزم،

من وابسته به نسلی هستم که فردای جنگ جهانی دوم چشم بجهان گشودم، و آنهم در یک اروپای منهزم، ویران و هنوز سرگردان و متحیر ازفاجعه ای که نتوانستند مهار نمایند - نسلی که بدیهاً انجام گفتگو و همکاری برای شان یگانه مسیر ممکنه و لازمه بود - نسلی که از هفتاد و پنج سال بدینسو شاهد چندین تغییر جهان بود. و نسلی که به استنتاج درس و عبرت از گذشته دائماً تُخشید تا به عمل دست یازد. یک نسل اروپاییانی که نیز گواه درد و الم یک اروپای منقسم طی تقریباً ۵۰ سال بود، و اما آخرالامر توانست در حق و آزادی جمعی دوباره دریافت شده، خودرا متفق و متحد سازد.

در این یوم ۸ می (۱۹ ثور)، می خواهم امروز برایتان اذعان بدارم که گذشت هفتاد و پنج سال از دیدگاه ثبات و امنیت بین المللی، برایم چه معنی و مفهومی دارد، و ما چرا می خواهیم نظم جهانی مستخرج از جنگ جهانی دوم را بیشتر با الهام گیری از روحیه و در ظل کنفرانس سان فرانسیسکو مجدداً بنیاد نهیم، تا الهام از روحیه و نظریهء موءتمر یالتا.

من بدون کدام ادعای تفسیر و تفصیل تاریخ، یک مسئول سیاسی هستم، نه یک مورخ. و من می دانم که مغالطهء فصول، خطر تمایل به ابزار سازی و حتی بازنگاری گذشته محسوب می گردد، و این امر تنها بسود معافیت از مسئولیت های خویش یا زرع نفاق و تشتت که برعلاوه اکثراً موازی هم دیگر است، می انجامد. ولی، ما محض در رعایت واقعیت حوادث که ابداً مانع تنوع خاطرات نمی گردد، می توانیم همه دروس و عبرت ها را از تاریخ مشترک مان استخراج نماییم.

از سال ۱۹۴۵ میلادی (سال ۱۳۲۴ هجری شمسی) بدینسو، ما نخست آموختیم که بهترین تضمین یک نظم بین المللی ثابت، چند جانبه گرایی نیرومند، یعنی چند جانبه گرایی پویا و پرشور است.

اگر نهادها، قوانین و ابزار چند جانبه گرایی به تحجر گراید، اگر در تبانی با واقعیت و امور عاجل آن قرار نداشته باشد، در این صورت مورد اعتراض و انکار قرار می گیرد. قدرت نظم ملل متحد متکی بر دانستن موبد تغییراش در قبال مطابقت با حرکت و جهش جهان است. از سال ۱۹۴۵ میلادی (سال ۱۳۲۴ هجری شمسی) بدینسو، اصلاحات بیشماری رونما گردید. مثلاً، من درعرصه به آغاز و راه اندازی عملیات حفظ صلح، به توسعهء ابزار تعزیرات و یا هم به ایجاد قوانین قضایی مجازات بین المللی می اندیشم.

امروز دفاع از نظم چند جانبه، آنچنانیکه فرانسه و اروپا به این امر مبادرت می ورزد، معذالک دفاع از حالت راکد نیست. معکوساً، ابداع مستمر شیوه های کاری و اهرام عملکرد مان است، براینکه هرگز چند جانبه گرایی تضعیف نیابد، آنچنانیکه این تکاسل در بین دو جنگ جهانی رُخ داد. این امراهم تر است، زیرا ما امروز شاهد تحمیل ارعاب و خشونت بر زندگی بین المللی هستیم، چیزی که ما را باید هشدار دهد. معهذأ، ارجاع به قوانین مرقوم و مصوب سال ۱۹۴۵ میلادی (سال ۱۳۲۴ هجری شمسی) از سوی منشور موسس سازمان مان، یک امر عاجل بشمار می آید : تحدید هرنوع رجوع به زور بذریعهء حق، و تنها در دورنمای امنیت جمعی ای که امنیت هر یک را با امنیت همگان پیوند می دهد.

این معنی و مفهوم بذل تلاش های مان در اروپا است، جهت تشیید یک ساخت و ساز جمعی امنیت و اعتماد در قاره مان، حل و فصل منازعاتی گویا منجمد، محدویت خطر تصاعد تصادفی، تعمیل ده اصل کَلیدی مصوبهء هلسِنکی و مجدداً تأیید شده در پاریس تقریباً سی سال قبل از امروز که هیچ کاربُرد و شایستگی اش را تا هنوز از دست نداده است.

جهت پاسخگویی به چالش های امروزی، این نگرانی و تشویش باید شورای مان را رهنمونی کند : یعنی، چالش دهشت افگنی، چالش ارتکاب خشونت ها بر افراد ملکی، چالش های انتشار و پخش. جهت مبارزه علیه معافیت، مقابله با نابرابری های که جوامع را شکننده و آسیب پذیر می سازد و در معرض خشونت قرار می دهد، همین نگرانی و تشویش باید شورای مان را بازهم هدایت کند. زیرا بحران مرض ویروس کُرونا – "کووید-۱۹" تهدیدات را وسعت و فسحت می بخشد، برای امنیت جمعی، براینکه ما بتوانیم بلادرنگ از فراخوان منشی عمومی به آتش بس بشردوستانه در تمامی منازعات مسلحانه حمایت واضح و فصیح نماییم.

آنچه من از پیچ و خم سال ۱۹۴۵ میلادی (سال ۱۳۲۴ هجری شمسی) در حافظه و خاطره دارم اینست که بالاخره متحدین جهت ترسیم چهارچوب یک نظم جدید چند جانبه گرا، مترصد فتح ۸ می سال ۱۹۴۵ میلادی (۱۸ ثور سال ۱۳۲۴ هجری شمسی) ننشستند : اعلامیهء ملل متحد در سال ۱۹۴۲ میلادی (سال ۱۳۲۱ هجری شمسی) شکل گرفت ؛ کنفرانس برُتون وود در سال ۱۹۴۴ میلادی (سال ۱۳۲۳ هجری شمسی) دایر گردید. زیرا خروج موفقانه از بحران، خروج اهتمام و عتاد یافته از بحران است – به عبارت دیگر خروج مشترکاً آماده و تعبیه شده از بحران.

با ادامهء نبرد مان جهت تقهقرمرض همه گیر، معهذأ ما باید از همین اکنون به اعمار "جهان بعدی" آغاز نماییم - بدیهاً این آغاز و راه اندازی امر با تحکیم چند جانبه گرایی صحت، و نیز در پیوند با دیگر مایملک های عامه جهانی، مانند تنوع طبیعی و اقلیم صورت می پذیرد.

من از سخنرانی آقای تیموتی سنیدر که این چنین فرمود : "تاریخ تکرار نمی شود، ولی ما را می آموزاند"، استقبال و ستایش می نمایم. همگان بدانیم که چگونه می توان از دروس و حکمت اش تمتع حصول کرد.

از عطف توجه تان در زمینه ممنون و سپاسگزارم."

جهت دریافت معلومات مزید :
https://www.diplomatie.gouv.fr/fr/politique-etrangere-de-la-france/la-france-et-les-nations-unies/evenements-et-actualites-lies-aux-nations-unies/actualites/article/intervention-de-jean-yves-le-drian-a-la-reunion-du-conseil-de-securite-des

تاریخ نشر 17/05/2020

قسمت بالایی صفحه