تجلیل از ۱۴ جولای، روز جشن ملی جمهوری فرانسه در کابل

شام روز یکشنبه ۱۴ جولای ۲۰۱۹ میلادی (۲۳ سرطان ۱۳۹۸ هجری شمسی)، سفارت کبرای جمهوری فرانسه مقیم جمهوری اسلامی افغانستان، بمناسبت گرامیداشت از روز نمادین و تاریخی جشن ملی سرزمین و مردم فرانسه بتاریخ ۱۴ جولای که...

JPEG

مصادف است به روز فتح زندان مخوف و عظیم باستیل در سال ۱۷۸۹ میلادی (۱۱۶۸ هجری شمسی) و آغاز انقلاب کبیر فرانسه،...

PNG

درحضورداشت رئیس اجرائیه، مقامات عالیرتبه دولتی و رسمی جمهوری اسلامی افغانستان، سران و شخصیت های سیاسی، اجتماعی ... و مدنی سرشناس افغانستان، سفرأی کشورهای متحابه، اعضای کوردیپلوماتیک مقیم کابل، دوستان فرانسه در افغانستان و جامعهء فرانسوییان مستقر در کشور، یک مراسمی گرم و صمیمانه تشریفاتی را در مقر این سفارت واقع کابل برگزار کرد.

JPEG

کابل، ۱۴ جولای ۲۰۱۹ میلادی / ۲۳ سرطان ۱۳۹۸ هجری شمسی

ترجمهء غیر رسمی (متن اصلی به لسان انگلیسی) متن سخنرانی آقای داوید مارتینون، سفیر کبیر جمهوری فرانسه مقیم جمهوری اسلامی افغانستان که موصوف بمناسبت مراسم گرامیداشت از روز ۱۴ جولای ۲۰۱۹ میلادی (۲۳ سرطان ۱‍۳۹۸ هجری شمسی) یا از روز جشن ملی جمهوری فرانسه مصادف به دو صد و سی و مین سالروز تسخیر زندان باستیل در پاریس و آغاز انقلاب کبیر فرانسه، در مقر سفارت کبرای جمهوری فرانسه مقیم کابل در مقابل مدعوین ایراد نمود :

"جلالتمأب رئیس اجرائیه، وزرأی محترم، اعضای محترم پارلمان، سفرأ، خانم ها و آقایان، دوستان گرامی،

به سفارت کبرای جمهوری فرانسه مقیم کابل خوش آمدید.

دوستان فرانسوی ! به خانهء خودتان خوش آمدید. (با عرض معذرت که می خواهم سخنانم را به انگلیسی ادامه بدهم. بعداً باهم مفصلاً فرانسوی صحبت خواهیم نمود.)

جلالتمأب داکتر عبدالله عبدالله، با عرض سپاس و امتنان از این که امسال نیز در کنار ما هستید - دوستی شما واقعاً استوار و پایدار است.

منحیث یک دیپلومات جوان، هنگامی که در ماه آگست سال ۲۰۰۲ میلادی (ماه اسد سال ۱۳۸۱ هجری شمسی) برای نخستین بار در کابل شما را ملاقات نمودم، فکر نمی کردم که ۱۷ سال بعد افتخار پذیرایی و میزبانی جناب شان را داشته باشم.

هنگامی که محفلی برگزار می کنید، بهترین شیوه همین است که همسایه های تان را دعوت نمایید. با این کار تان، آنها معمولاٌ از سرو صدا به پولیس شکایت نمی نمایند. آرزو می کنم که باقی همسایه های مان به پولیس زنگ نزنند. در غیر آن فکر می کنم که به زودترین فُرصت بحیث سفیر فرانسه به قطب جنوب فرستاده خواهم شد.

ما روز آزادی باستیل را در پایان یک هفته ای سرنوشت ساز برای افغانستان جشن می گیریم.

برای نخستین بار، یک گفتگوی میان افغانها آغاز شده است.

ما به امکان آشتی که متکی بر قانون اساسی جمهوری باشد، معتقد هستیم.

دوستان عزیز، این قانون اساسی حاصل مبارزهء شما و گنجینه مشترک شما است.

ما معتقدیم که یک قرن بعد از استرداد استقلال، واقعاً یک ملت واحد در افغانستان در حال رُشد است. اما ملت سازی زمانگیر و مستلزم عزم و اراده است. ما فرانسوی ها باور داریم که یک ملت زادهء اراده مشترک برای زندگی در کنارهم دیگر می باشد.

در سال ۱۹۱۹ میلادی (سال ۱۲۹۸ هجری شمسی)، شاه امان الله خان درک کرده بود که تنها استرداد استقلال افغانستان برای ایجاد ملت افغانستان، بسنده نیست. معهذأً سه اصل ذیل را که می خواست پایه های سیاست اجتماعی این کشور باشد، در پیش گرفت:

اولین مفکورهء شاه امان الله خان : این بود که یک ملت واحد افغان را بسازد، تا هر کس در این کشور قبل از تاجک، پشتون، اوزبک، هزاره، ترکمن یا سیک بودن، خود را افغان بداند. چنانچه در اولین تذکره هایی که توزیع گردید، تنها کلمهء ارزشمند "افغان" بدون اشاره به کدام قومی، ذکر شده بود. بیشتر از هر وقتی دیگر، تنوع تان باید بنأی قدرت شما باشد، نه عامل پراگندگی شما.

دومین مفکورهء سلطنتی : برای ایجاد یک ملت واحد در افغانستان، همه شهروندان نیاز به آموزش دارند، هم پسران کوچک و وهم دختران خوردسال. بنابراین او برنامه ای را برای ارائه آموزش رایگان برای کودکان آغاز نمود. چه یک اقدام عالی ! لطفاً به کسی اجازه ندهید که این میراث ارزنده را از بین ببرد. امروز دختران تان شاهد کردار و اعمال شما هستند. و من بحیث پدر دو دختر، گواهی می دهم که با سرنوشت دختران مان نمی توانیم بازی کنیم. چون روزی می رسد که قادر به قضاوت ما خواهند شد.

سومین مفکورهء سلطنتی : برای تشکیل هویت ملی، مردم افغانستان ضرورت به شناخت از تاریخ خویش دارند. بنابراین، شاه امان الله خان از فرانسه تقاضا نمود تا تحقیقات باستانشناسی را در سرتاسر کشور آغاز نماید. در سال ۱۹۲۲ میلادی (سال ۱۳۰۱ هجری شمسی)، حتی قبل از اینکه جمهوری فرانسه سفارت اش را در کابل پایتخت افتتاح کند، هیأت باستانشناسی فرانسه در افغانستان که مسمأ به (DAFA) است، نخستین مجوز حفاری را دریافت نمود. این پیشگامان عجایبی را کشف کردند که افغانستان را در سراسر جهان مشهور ساخت : شهر قدیم یونانی و کوشان بلخ، صومعه بودایی هده در ننگرهار، مغاره ها و بت های بامیان، گنج بگرام، شهر یونانی آی خانم در ولایت تخار، منار جام در ولایت غور، مجموعهء مذهبی مس عینک در ولایت لوگر و چندین محل دیگر. سپس افغان ها متوجه شدند که تاریخ فوق العاده غنی دارند که از دوران بودایی ها شروع می شود، یعنی زمانی که افغانستان یکی از اماکن کَلیدی برای انتشار فلسفهء بودایی بود تا به اسکندر کبیر، شاگرد سابق ارسطو، فیلسوف بزرگ که به این دیار آمد، زیرا مشتاق فراگیری ادیان و فلاسفه دیگر بخاطر غنامندی فضیلت خویش بود. در حقیقت از زمان قبل از اسلام تا امروز، افغانستان همیشه به غنامندی فرهنگ جهانی کمک کرده است. چنین است تاریخ شما، و شما باید به آن افتخار کنید. ما نیز افتخار می کنیم که بخشی از شرکای شما هستیم.

در هنگام ورود به محوطهء سفارت مان، به طرف راست تان، ممکن است به لوحهء یادبود سربازان فرانسوی جان باخته در افغانستان، متوجه شده باشید.

فرانسه درهمان نخست وهله، در سال ۲۰۰۱ میلادی (سال ۱۳۸۰ هجری شمسی)، با سهم گرفتن در قوای بحری به عملیات پیوست. در جنوری سال ۲۰۰۲ میلادی (جدی/دلو ۱۳۸۰ هجری شمسی)، ۴۰۰ عسکر فرانسوی تحت فرماندهی "آیساف" در کابل و به تعداد بیش از ۲۰۰ نیروی خاص فرانسه در سپین بولدک مستقر شدند.

یکی از اولین قربانی های مان، کماندوی دریایی ماستر چیف لوئیک لوپژ بود که در ولسوالی معروف ولایت قندهار در هنگام فرماندهی تیم اش در مقابل کمین طالبان، کشته شد. بعد از مرگ موصوف، برای لوئیک لوپژ نشان افتخاری فرانسه و همچنان ستاره برُنز مدال افتخاری امریکا اعطا گردید. ۰۰۰ ۴ سرباز ما در سال ۲۰۱۳ میلادی (سال ۱۳۹۲ هجری شمسی) افغانستان را ترک کردند تا بلافاصله در منطقهء ساحل واقع قارهء افریقا مجدداً مستقر شوند - بدین منوال یک مأموریت خطیر ضد دهشت افگنی را شروع کردند.

از آن زمان تا به حال، ۰۰۰ ۴ سرباز مان در عملیات ضد "داعش" و "القاعده" در ۵ کشور مختلف در فاصلهء ۲۰۰ ۴ کیلومتر مبارزه می کنند. به تأکید می خواهم بگویم تا بخاطر داشته باشیم که این جنگ در مقابل دهشت افگنی یک جنگ همگانی است. ما بخشی از آن را که مسؤلیت مان است، به افتخار به پیش می بریم.

اما، ما قبل از قربانی سربازان مان، تعدادی از اعضای سازمان های غیر دولتی مان را قربانی داده بودیم - البته در زمانی که داکتران فرانسوی در بهار سال ۱۹۸۰ میلادی (سال ۱۳۵۹ هجری شمسی) به افغانستان آمده بودند و در مناطق بدخشان، نورستان، پنجشیر، وردک، بلخ و لوگر خدمت می کردند. اسامی آنها هنوزهم به یاد بعضی از شما خواهد بود. درمیان آنها، اولین کسی که در نوامبر سال ۱۹۸۶ میلادی (عقرب/قوس سال ۱۳۶۵ هجری شمسی) به قتل رسید، تییری نیکهِ ۲۷ ساله بود. خانم بیتینا گوئسلارد نیز در نوامبر سال ۲۰۰۳ میلادی (عقرب/قوس سال ۱۳۸۲ هجری شمسی)، هنگام انجام مأموریت اش بحیث کمیشنر ارشد سازمان ملل متحد برای مهاجرین، در غزنی کشته شد. او نخستین کارمند سازمان ملل متحد بود که بعد از سقوط امارت طالبان به قتل رسید. تعدادی دیگری نیز اعم از زنان و مردان مقتول گردیدند. متاسفانه، تعدادی از خبرنگاران نیز جانباختند.

در زمینه با تأکید می توانم بگویم که ما همه مسئولیت تاریخی در مقابل کسانی داریم که بالاترین قربانی را داده اند، از سربازان و پلیس های افغان گرفته تا خارجی هایی که به خواست خودشان و یاهم برای ایفای وظیفه به اینجا آمده اند.

بازهم تأکید می ورزم، بخاطری که تا دو ماه آینده افغان ها فُرصت رأی دهی را به انتخاب رئیس جمهور جدید شان خواهند داشت. تکرار می کنم که این انتخابات هم ثمره مبارزهء شما است. اجازه ندهید که کسی شما را از این حق محروم سازد، مردمان غفیری در سرتاسر جهان آرزو بهره مندی از این حق را در سر می پرورانند. انتخابات هیچگاهی کشورها و یا مردم را ازهم جدا نساخته است. اما انتخاباتی که شفاف و عادلانه نباشد، همیشه و بطور خودکار سبب بی اعتمادی و یأس می گردد.

لطفاً به عنوان یک دوست برایم اجازه دهید تا چند نکته آتی را یادآور شوم :

در ۲۶ جولای (۴ اسد)، کارزارهای انتخاباتی آغاز خواهد شد. اگر کشور خود را دوست دارید، باید این دو ماه را حساب شده و با جدیت تام برنامه ریزی نمائید. در هر حالت وضعیتی که باشد، در این مدت زمان سیاست واقعی را روی دست بگیرید. بحث های زنده را در این دوره راه اندازی کنید، البته دربارهء آزادی بیان و احترام متقابل. علاقه مندی ایجاد کنید. ۱۸ نامزد را شخصاً ارزیابی کنید. از خود سوال کنید، ولی بخصوص سوال های پیچیده. بحث هایی را درمورد بهبودی افغانستان آغاز کنید، علی الخصوص در مورد صلح ! جراید را بخوانید. شما می توانید بطور قابل ملاحظه از رسانه های واقعی آزاد و متنوع مستفید شوید. شما می توانید به خبرنگاران شجاع و مسلکی اعتماد کنید. به اهل مطبوعات احترام گذاشته و از ایشان محافظت نمائید. زیرا آنها در زمان پاسخگویی کاندیدان سخنگویان قابل اعتماد شما خواهند بود. شما باید نهاد های انتخاباتی را پاسخگو سازید. کُمیسیون مستقل انتخابات و کُمیسیون شکایات انتخاباتی را پاسخگو سازید، و داوطلب برای انجام نظارت بر آرای مردم باشید. درعرصه متعهد شوید. هنگامی که شما متقاعد گردیدید که یکی از آنها کارزار ارزشمند انجام می دهد، در کناراش بایستید. با نظریات، و با نیروی تان کمک اش کنید. هموطنان تان را در سرتاسر کشور متقاعد بسازید، و این بهترین گزینه برای انتخاب است. امور تان را با خوشی و شادی بسررسانیده و از آن لذت ببرید. در این راستا دوستانی وفاداری خواهید یافت. با شور و شوق کار کنید. مطمئن شوید که به قدر کافی برای ۲۸ سپتامبر (۶ میزان) زحمت کشیده اید. باور کنید که در هیچ انتخاباتی کسی از قبل برنده نیست. در هیچ انتخاباتی کسی قبل از روز رأی گیری و قبل از آرای مردم برنده نیست. اگر کاندیدای شما برنده نشد، گنجینهء تجارب خودرا به انتخابات بعدی انتقال دهید. اگر برنده شد، به یاد داشته باشید که او وظایف و مسؤلیت های بیشتری نسبت به مردم دارد. توافق کردن در حقیقت نشانه ای از ضعف نیست، بل یک راهکار عالی در نظام مردم سالار است. چنانچه ما در ارزش ها تعهدات مشترک داریم، پس با در نظرداشت قانون اساسی می توانیم با اصل قانون بازی مخالف باشیم. در جریان انتخابات می توانیم رقابت کنیم، اما هرگز فراموش نباید کرد که دشمن نیستیم. در حقیقت این ارزش های مشترک میان طرفداران مردم سالاری، و نزد همه کسانی که یک سرنوشت نیکو و مظفر برای جمهوری اسلامی افغانستان آرزو داشته و بدان معتقد اند، برای ایشان بزرگترین راهکار در هر مذاکره آینده خواهد بود : توانایی سازش را در نظر داشته باشید، اما پایبندی به اصول را فراموش نکنید.

بهترین ها را برای سرزمین افغانستان و ملت نجیب افغانستان آرزو می نمایم. روز باستیل به همگان مبارکباد !"

جهت دریافت معلومات مزید دربارهء ۱۴ جولای – روز جشن ملی فرانسه : http://www.elysee.fr/la-presidence/la-fete-nationale-du-14-juillet/

تاریخ نشر 18/07/2019

قسمت بالایی صفحه